Heren 4-Overamstel 7: 7-2 (2-1)

De beste voorbereiding is het halve werk. De sneeuw (en het onweer) geweken, het kunstgras warmgelopen door het wijze vernuft van onze Veteranen 45+, de lange man met de hoed scheidsrechter. Hennie is op tijd vertrokken, Jesse heeft tot diep in de ochtend zijn verjaardag gevierd, Alex heeft zijn pas. De tegenstander van vandaag hebben we dit seizoen nog niet ontmoet, maar zullen we over 14 dagen opnieuw treffen. Ze staan enkele plekken boven ons. We mogen hier dus letterlijk en figuurlijk spreken van een 6-puntenwedstrijd. 15 man sterk zijn we.

We dringen vanaf het begin aan. We worden de betere ploeg. Het is volhouden tot die goal valt. Na enkele gemiste kansen zet Alf scherp voor. De bal wordt hoog weggewerkt en het is Frans die hem knap laag tegen de touwen trapt: 1-0. Nu doorzetten en voor de rust afmaken. Er volgen kansen. Fraaie aanvallen met geduld en vlijt. Maar het volgende doelpunt valt aan de andere kant, 1-1. Toch krijgen de kou en enkele harde charges van Overamstel geen vat op ons. Net als de arbiter blijven we rustig en superieur. Wielen heeft zijn knalroze keepersshirt vandaag aan overgedragen aan Maus, die het wederom met glans draagt door bij de schaarse uitbraken van de geelblauwen adequaat op te treden, waarbij hij ze soms nog wat plaagt met een zogenaamde mistrap, zodat hij de bal nog een keer kan pareren. Wielen is vandaag linksback en laat op zijn beurt zijn voeten spreken en levert de pass (buitenkant rechts!) waaruit Alain behendig de 2-1 in de korte hoek prikt. Rust!

In de tweede helft komen Hennie en Jesse erin. Hennie is dan hersteld van zijn fietsrit vanuit Rotterdam gekomen en Jesse van zijn Abraham-fuif. Beide spelen echter alsof dit de best denkbare voorbereiding was. Hennie is na lang en vaak zeuren linkshalf, Jesse moet zakelijk afmaken in de spits. Dat lukt. Twee keer vindt Hennie met een puntgave voorzet Jesse, die eerst door een tegenstander heen en daarna koppend het net vindt. Bij de tweede is Hennie wel erg uit positie (rechts), maar hij kan het uitleggen.

Tussendoor hebben we een mindere fase. Daarin valt de 4-2. Maar mindere fases horen bij het leven en een voetbalwedstrijd is als het leven zelve en macrokosmisch gezien is het hele menselijke bestaan een mindere fase, onherroepelijk ingeklemd tussen geboorte en dood. En de kosmos natuurlijk.

Jesse maakt er nog twee, Alex en Frans splijtend het veld open met assists over 30 meter, waarvan Alex er één binnenloopt en Jesse test voor de zekerheid ook nog de andere delen van de omheining. Achterin houden Rammer, Joppe en Marcel het fort fier overeind. Het laatste kwartier spelen we bezoekers helemaal zoek. Het is een klein wonder dat het bij 7-2 blijft. Over twee weken doen we duchtig zo door.

Pepijn