29 april 2017:

De Meer 9-Heren 4: 2-0 (0-0)

Goede opkomst, prima scheidsrechter, lekker weer. De speaker is weer in de kleedkamer. Een stimulerend lied over de herfst. We zijn klaar om de koploper te grazen te nemen. Die hebben 4 van hun laatste 5 wedstrijden verloren. Daardoor is het nu zelfs voor ons nog mogelijk om ze bij te halen. Daarvoor moet wel gewonnen worden vandaag. De tactiek luidt: eerste helft tegenhouden en counteren met onze twee snelle spitsen en de tweede helft met vers bloed toeslaan.
Dat gaat lang goed. Het is een pittige wedstrijd, met weinig open kansen. Mogelijkheden zijn er wel, iets Meer voor = dan voor ons. Huh? Koen redt. Marcel legt de sterke spits aan banden. Mooie duels. Van onze bank klinken fanatieke aanmoedigen. “Door, Tijnie! Lekker, Alain! Mooi, Rammer! Fransieee! Klasse, Hennie! Goed bezig, Mars!”

In de tweede helft krijgen we het allengs moeilijker. Tien minuten voor tijd slaat de spits van De Meer toch toe. Alain trekt aan de noodrem, maar raakt Marcel. Unlucky.
We schuiven een verdediger en een middenvelder een linie door. Alles of niets nu. We komen uit hoekschoppen een paar keer dichtbij. Ondertussen houdt Koen ons in leven met een enkele glansparades. Kort voor tijd kopt dezelfde spits van De Meer steenhard de 2-0 binnen.
We geven niet op. Zo zijn onze manieren manieren, zooooooo zijn onze manieeeeeeeeeeeeren! Na een flitsende sprint van Martijn rost Jesse wel de bal in het vijandelijke doel, maar de voorzet kwam van achter de achterlijn. Dat werd op zich ruimschoots gecompenseerd door de schoonheid van de voorzet en de afronding, maar goed. Jammer hoor, want als die telt, krijg je toch een heel andere wedstrijd...

We verliezen met 2-0 van de koploper. Na een reeks van vier overwinningen is dat alles behalve zorgelijk. Nog twee (of drie of vier dat ligt aan Dick/Ruud/Henk/Roger, Hans et al) wedstrijden en we kunnen weer een bijna-kampioenschap bijschrijven. Rondtocht door de kroegen. Komt dat zien!

Pepijn