8 april 2017

VVA Spartaan 5-Heren 4: 2-3 (1-0)

Boete en beloning

Russische schrijvers die veel betekend hebben, zijn er genoeg. Je kunt er de weg naar Rome mee plaveien en die gerust via de Wartburg laten lopen. Neem Fjodor Michajlovitsj Dostojevski. Van zijn “Gebroeders Karamazov” liggen thuis op twee nachtkastjes al twee jaar even zoveel exemplaren met een bladwijzer op pagina 37 (van de 563). Prachtig, maar niet door te komen.
Dostojevski schreef ook “Schuld en boete”, tevens uitgebracht onder de titel “Misdaad en straf”. Minder bekend is een moderne, vrije vertaling van één van de eerste supporters van het in 1925 opgerichte FK Zenit Sint-Petersburg: “Boete en beloning”. Daarin ontrolt zich het volgende heldenverhaal.
Op een zaterdagmorgen heeft een voetbalploeg zeven man tot zijn beschikking. Volgens de regels is dat genoeg om enkele uren later aan de aftrap van hun competitiewedstrijd te staan. Griep/katers, verhuizingen, spoedvakanties en hardnekkige blessures hebben tweederde van de selectie geveld. Met zeven man beginnen lijkt ze absurd. Dan verliezen ze met 20-0. Of meer. Het alternatief is een boete. Amechtig zoeken de aanvoerders naar invallers.
Een uur voor de aanvangstijd gonzen er ineens geruchten door de stad. Er zouden spelers zijn die alsnog kunnen voetballen. Eén, twee, drie of vanaf de tweede helft zelfs vier. Voorzichtig verschuift het perspectief van een boete voorkomen naar het beperken van de nederlaag.
Vanuit de hele stad en de omringende regio gaan spelers op pad naar het terrein van de tegenstander. Niemand weet dan nog precies hoeveel. De eersten die er zijn, maken plezier. Ze denken: we zien het wel. Ze zeggen: het komt goed.
Tien man aan de aftrap. Het eerste wonder is daarmee een feit. Mogelijk gemaakt door onvermoede krachten, heldhaftig doorzettingsvermogen en vastberaden opofferingen van eigenbelang. In een ter plekke bedachte opstelling doen ze wat we tegenwoordig noemen “de bus parkeren”. Het is een bus die ook af en toe een ommetje maakt. De zon zindert, de ramen gaan open. Figuurlijk dan. Want de ramen en luiken in het flatgebouw langs het veld gaan één voor één dicht. Buurtbewoners zien de bui voor hun club al hangen. De luiken sloten zich

Halverwege is het 1-0. Het doelpunt van de thuisploeg is vermoedelijk buitenspel, maar dat is met een eigen speler als grensrechter moeilijk na te gaan. Aardig dat hij er wil staan. Ook onze helden creëren kansjes. Ondertussen houdt de doelman de schade met enkele knappe reddingen beperkt. Tactisch staat het goed. En belangrijker: er wordt gestreden voor elke meter.
De tweede helft beginnen ze met elf man. De elfde is er vlak voor rust bijgekomen. In de kleedkamer is vertrouwen uitgesproken. De opstelling is op zes plaatsen gewijzigd en dat zonder wissels. Perestrojka op de vierkante meter. Survivor stuitert tussen de tegels. Siberische tijgers met bloed in hun ogen.
Een kans op de gelijkmaker uit een combinatie van Yesi en Yuri in de spits gaat verloren. Bij de zijlijn van het andere strafschopgebied stort iemand van de maan af na een licht duwtje. Penalty, zegt de scheidsrechter. De indirecte vrije trap bestond nog niet.
Vodka Van der Yashin kijkt hem tegen de paal. Even later trapt hij uit naar Yesi. Die schermt de bal af, kapt en draait en krult hem net als twee weken eerder prachtig in de rechterhoek: 1-1. De wedstrijd is gekanteld.
Onze helden zetten door. Een lange pass van Villemir bereikt opnieuw Yesi. Die sprint door, schudt een bewaker af en schiet raak: 1-2. Tien minuten later stuurt Villemir ook Yuri diep. Ook hij wordt stevig belaagd. Ook hij houdt stand. Ook hij scoort: 1-3!
De zon zet aan, de temperatuur stijgt, de heroïek brandt over het veld. Dit gaan ze niet meer uit handen geven. Zelfs een knappe tegentreffer uit een moeilijke hoek, vlak voor tijd, kan daar niets aan veranderen. Boete is beloning geworden. Een wonderbaarlijk heldenepos zonder weerga dat de aanvoerder het hoogtepunt in zijn twaalf jaar bij de club noemt.

Dit zijn de namen:

Maarten, David, Ramses, Marcel, Joppe, Willem, Pepijn, Alain, Alf, Jurre en Jesse Helden van de zon

Mannen, bedankt!

P