8 oktober 2016

RAP 11-Heren 4: 4-4 (1-3)

Groen is gras, onder mijne voeten. Geen kankerverwekkende rubberkorrels onder de zolen vandaag, maar kerngezonde kerosine van aanvliegroute Uilenstede. Zembla zaait Amerikaanse angst, wij voetballen.
En heel aardig ook. Zestien man present, al komen ze niet allemaal tegelijk. In de bal. Wie wel in de bal komt, is David. Hij pareert op de doellijn een schot van RAP. Dat lijkt op zijn noten te belanden, maar een minuutje kermen later horen we dat het iets lager was: op zijn ei.
We staan dan al voor. Tiktak over de groene mat, Jur voor 0-1 uit een voorzet van Jesse, Jur voor 1-2 uit een splijtende pass van eigen helft van Alain en Jesse voor 1-3 vanaf de stip na duwen tegen Alex op wederom een voorzet van Alain. De uitstekende scheidsrechter heeft dan al veel gezien, zoals een beginnend opstootje tussen onze eigen Alain en Willem. Hij legt het spel stil en komt tussen beiden. Klasse, scheids!
In de rust klinken er voorzichtig waarschuwende geluiden. We zijn veel beter en we staan 3-1 voor, maar blijf scherp. Te voorzichtig, zo blijkt. We hervatten nog goed, maar na de 2-3 raken we de weg een beetje kwijt. Net als vorige week zet de tegenstander een achterstand van twee doelpunten om in een voorsprong 4-3.
“Nog tien minuten!” roept Jesse. Verzonnen, maar samen met David gooit hij hoge ogen voor de trofee van Man van de Wedstrijd (een kus op je lus). Het helpt, we gooien nog één keer alle tandjes op alles in dezelfde richting.
Minuut 88 (ook verzonnen). Jesse neemt een hoekschop vanaf links. Iedereen van RAP verwacht een hoge bal maar het speelplan van Wart 4 vandaag luidt: alles laag. Daar duikt Frans op. Met een flitsende voetbeweging veegt hij het leder met buitenkant rechts in de korte hoek. 4-4! Nog een Man van de Wedstrijd. Onder de douche wordt dat geregeld.

Pepijn