WARTBURGIA 35+3
uw schrijver JAN VAN MERSBERGEN

11 mei
Voor de vijfde keer dit seizoen liet Veteranen 35+3 een uitslag van 5-2 noteren. Tegen AGB dit keer. We speelden met tien man. Veel afzeggingen, ook op het laatste moment. Iets met zingen. Ook ik miste de wedstrijd, maar was al weken bekend. Wel bij het teamuitje die avond in Amsterdam Oost.
Jur vroeg: Zat je vanmiddag weer in je writersblockhut?
Weinig last van over het algemeen, maar over de wedstrijd kan ik dus niet veel zeggen, behalve dat de Zwanenburgbaan en de Kaagbaan tussen half drie en kwart over vier deze zaterdagmiddag dicht waren omdat Maup met zijn schoten vooral het luchtruim onveilig maakte.
Het teamuitje was bij een tentje waar je alleen kaasfondue kunt eten. Met brood. Samir heeft daar gewerkt. Nu werken er skaters en andere hippies die rare fonduevorkjes naast piepkleine bordjes leggen en afbakstokbrood maken waar ze in de Dordogne de kachel mee aanmaken.
Samir kwam nog even gedag zeggen. Hij had een app op zijn telefoon waarmee je iedereen in een vrouw kunt veranderen, bijvoorbeeld voorzitter Brenda Schenker, die ook nog eens jaren was die dag. Gefeliciteerd Brenda!
Na de kaas vielen we binnen bij een besloten feestje in een bierbrouwerij waar een mevrouw jarig was. Ze stond op de tafel. Er werd gezongen. Ze voelde zich sexy als ze danste. Andere fossielen dansten ook. Even dachten we dat Jurassic Park op een groot scherm werd afgedraaid. We hoorden de botten kraken. Grote gouden opblaascijfers vertelden ons dat ze 90 was geworden.
De bierbrouwerij had heel veel soorten bier, rood en bruin en troebel. Er stond een enorme trofee die ze gewonnen hadden voor het beste bier van Nederland maar het was echt smerig. Misschien wel lekker om op zondagmiddag in het zonnetje zo’n ontzettend bijzonder biertje te drinken maar als je ons tempo aanhoudt gaat het na een halfuurtje en drie bakkies verder wel wat tegenstaan, zeker toen het bier ging vechten met de pannen gesmolten kaas.
Dus vertrokken we naar Ruk en Pluk. Daar was het bier echt heerlijk en behapbaar. Een deel van de damesselectie kwam ook bier drinken. Eline vertelde zeker anderhalf uur over haar blessure. Felice keek een beetje zoals Bert van Ernie als hij chagrijnig is. De andere dames stonden in een kringetje met tassen in het midden. Grote voetbaltassen.
Omdat het de elfde van de maand was verzonnen we een superidee voor een nieuw vastelaovespekske.
Ik had mijn fiets aan die van Harry vastgezet. Dat is altijd een bijzonder slecht idee. Toch lukte het me om na een tijdje mijn fiets los te weken en de Amstel over te steken en thuis te komen.
De volgende dag was het Moederdag dus moesten de mannen van Veteranen 35+3 aan de bak met ontbijtjes op bed en bloemetjes en zo en een opwekkend bericht dat er naast het fenomeen Moederdag tegenwoordig ook een andere interessante dag bestaat: steak-und-blowjob-dag. Is overgewaaid uit Amerika. Met nog maar drie wedstrijden in de competitie te gaan en een paar Europese wedstrijden in Kiev en Berlijn erbij loopt de kalender dus ongemerkt weer aardig vol!


4 mei
Meest opvallende aan de gewonnen thuiswedstrijd tegen Jong Hercules (3-1, met het eerste veteranendoelpunt van Arie Oosterbaan) was de flits aan roze die uit de tas van onze keeper Niels Pach kwam in de kleedkamer.
My Little Pony!
Pink Panter!
Heel veel troetelbeertjes.
Heeft iemand zijn dochter van twee mee?
Een zee van roze.
Suikerspin?
Tompouches voor iedereen?
Er zaten noppen onder. Het bleken zijn voetbalschoenen.
Wat blijkt? Niels was in de aanloop naar de wedstrijd lid geworden van de net-niet-Royal-Club, en had bij Perry Sport gezegd: ‘Doe maar een schoentje.
De keeper uit Beverwijk was daar ook onlangs geweest. Hij had dezelfde schoenen aan!
Beiden hielden niet de nul.


13 april
Belangrijk bij het bezoek van onze vrienden uit Wieringen was de nodige erkenning voor de tandem op de rechterflank Koster-Van Mersbergen, de gestroomlijnde versie van de Ajax tandem Tagliafico-Neres. Dat heeft ieder team nodig: ombeurten diep gaan, een en al dreiging naar voren, de slopers van de linkerflank van iedere tegenstander, tevens defensief sterk, af en toe een schopje of een gele kaart, de ene assist na de andere en soms een goal. Reclame voor het veteranenvoetbal. Aanvoerder Harry keek afgelopen woensdag met verbazing naar de kwartfinale van de Champions League. Die twee op links hadden dat afgekeken van de Koster-Van Mersbergen-combinatie van afgelopen week tegen De Zilveren Schapen. Het leverde Ajax een puntje op tegen Juve, het schonk veteranen 35+3 na rust de winst tegen DZS. Lekker samen op de flank, twee zijn sterker dan één, zo lang de ketting maar strak staat en de wieltjes voldoende lucht hebben. Bagagedrager geen probleem. De bel doet het. Onstuitbaar, deze link der linken. Een zekerheidje op het wedstrijdformulier. Maar al in de aanloop naar de wedstrijd tegen de nieuwe nummer vier werd de tandem uit elkaar met de woorden: Jullie lijken meer op een bierfiets! En na een halfuurtje werd de bierfiets in de dug-out geparkeerd. Dat zorgde voor een 2-2 tussenstand en een 2-5 nederlaag tegen Wieringen, de nieuwe topploeg uit de veteranenklasse, met tien dispensatiespelers, dat wel.


6 april
Veteranen 35+ 3 heeft flink wat ondernemers in de selectie en daarom was het een koud kunstje om het nieuwe tenue volledig gesponsord te krijgen. Bitcoins, romans, consultancy, een koffiehuis... er was zelfs nog plek voor het aloude Wartburgia-logo. resultaat: een rode lappendeken met letters en logo’s en symbolen die in het Franse voetbal niet zal misstaan. Komt goed uit, over een maan of twee spelen we voor de tiende keer het legendarische toernooi aan de Franse Zuidkust.
Het nieuwe shirt, zoals model Maup op deze iets gecensureerde foto toont, steekt lekker af tegen wit. 
Deze zaterdag traden we zonder storm aan tegen de Zilveren Schapen die met acht man op tijd op het heilige kunstgras stonden, de rest kwam wat later. Netjes van ons om even te wachten. Het was echter niet zo slim want DZS pakte al snel een voorsprong en kon na de even snelle gelijkmaker op 1-2 komen en na weer een gelijkmaker op 2-3. Met de rust was het 3-3. Als dat zo doorgaat, dachten we in de rust, dan wordt het een monsterscore aan beide kanten.
Dat klopte. Al snel kwamen we op 4-3, een veilige voorsprong na een goal van Jur, maar nu maakte DZS weer gelijk. Dat moest afgelopen zijn. We zetten wat mensen op de goeie plek, benutte de slechte conditie van de mannen uit Nek, bij Purmerend, en liepen vlot uit naar 11-4.
Heerlijk middagje dus, want als het iedere keer al 6-0 met de rust is, dan is er ook geen klap aan. Nog een paar potjes en dan is het mei en zal het er echt om gaan tegen onze twee concurrenten die ook alles winnen. Zij gaan elkaar slopen en uitputten, is mijn voorspelling, voor ze tegen ons aantreden.


16 maart
Vijf lange dagen moesten we bijkomen van de uitnederlaag tegen naaste concurrent SDZ, pas toen konden we een beetje vrijuit over de wedstrijd babbelen en er een stukkie over schrijven. Aan de motivatie lag het niet. Iedereen was scherp, we kwamen op volle oorlogssterkte naar de Transformatorweg. Aan de wind lag het ook niet, dat zijn we sinds Wieringen en Nek wel gewend. Aan de support lag het ook niet, geblesseerde Tim en zijn zoontje waren er. Aan de scheids lag het zeker niet, er was een bondsjongen ingeschakeld om deze topper goed te leiden, en dat was perfect want andere tegenstanders hadden ons verklapt dat je uit bij SDZ zeker twee penalty’s tegen krijgt, dus je moet flink scoren om hier te kunnen winnen. Het lag aan twee momenten van onachtzaamheid. Daaruit scoorde de stevige mannen van Samenspel Doet Zegevieren. Achterstand met rust, amper kansen. Na rust kwamen we op 1-1, via Harry. We dachten: en nu gaan we eroverheen. Dat pakte anders uit, één miniem kansje en de oudste man van SDZ prikte de bal erin. Jammer. Nu komt de nieuwe koploper zaterdag al naar Wartburgia om het op te nemen tegen ons eliteteam Veteranen 1. Wij kennen alle ins- en ook de outs. Die spelen we door. Samen Drinken doet Zwieren. Eind mei de return van deze kraker, op Drieburg. Of zoals onze Ierse kroegbaas al zei: ‘Met deze uitgoal pakken we ze op aggregate.’ Of is het nou een arregaat? Of een arregeraat? Of een agrotaart?


BELBOEI
Intimiderend is-ie wel: de Belboei van Wieringermeer. Als je daar na een eindeloos vlakke rit aan komt karren en je ziet dat in Slootdorp de zeebodem een voetbalveld is geworden dan zinkt de moed je in de kicksen. Het is hier dus zaak een snelle voorsprong te pakken. Dat gebeurde. Frommelgoal van Maup. Direct daarna twee drie vier en vijf nul met de rust. De buit was binnen. De touwtjes van de vlaggen tikten lekker tegen de vlaggenmasten. Het werd 0-6. Anand maakte de laatste, erg lelijke goal. Kluts-bam-boem. Het was een mooi uitje. Wieringermeer speelde al tegen Wartburgia 35+ 1 en knoopte daar een zaterdagavond in Amsterdam aan vast. Toen we nu op ons beurt vroegen waar wij deze mooie februarinacht heen moesten werd het heel stil.

Op de foto. Marco Stam bij de Belboei. Doei doei.


9 februari
De wedstrijd waar we al weken naar uit keken was tegen DZS. Dat staat voor De Zilveren Schapen. Ze spelen in het oranje en komen uit Wijdewormer of Neck of gewoon uit Purmerend, want dat is daar vlakbij. Veel sloten, veel gras, veel modder, en op deze zaterdag in februari vooral veel wind.Kracht 8. Om het hoofdveld was een hoog hek geplaatst zodat De Zachte Schaapjes niet het veld afgeblazen zouden worden. Leuke kleedkamer trouwens. Goeie teksten: 'Druk de wc door als u geweest bent.' En: 'En hang de bezems weer even op, een kleine moeite.' Handige tips. 'Schoonmakers zijn ook mensen!' Het is zeker zaak die koude douche en wat ouwe tegeltjes netjes te houden. Volgens mij is dat gelukt. De schaapskooi miste alleen nog een ruif en een waterbak. Ze beten behoorlijk van zich af, de lammetjes. De Zwakke Schapen bleken best stevig, ze trotseerden de wind en kwamen op een 1-0 voorsprong. Uw schrijver zelf had aan de rechterflank honderd meten open veld. Een uitgekiende voorzet op Nils de wedstrijdsecretaris en het was alweer 1-1. De Zuivere Schaapscheerders maakten via mijn vriendelijke tegenstander vanuit een corner 2-1. Hij kopte die zwabbercorner echt goed binnen. Toen was het klaar. Voor rust maakten we de 2-2 en daarna hadden we met De Makke Schapen weinig moeite meer en liepen we uit naar 2-5. Die twee tegendoelpunten zijn inmiddels standaard. Vraag maar aan Niels Pach. Oosterbaan speelde mee vandaag, return of the legend. Ook Barry in de basis. Zelf was ik blij met mijn bijna volledige wedstrijd sinds april 2017. De laatste vijf minuten had ik kramp van het op en neer rennen over dat kleiveld. De Zuipende Schapen zorgden nog voor een gezellig uurtje in de kantine die deed denken aan All Stars. Mijn spitsje gaf nog wat informatie over de andere tegenstanders, waaronder de Turkse jongens van eendracht die waarschijnlijk steeds met het slachtfeest in gedachten tegen De Zwalkende Schapen speelden - de wedstrijd werd gestaakt. Ook SDZ kwam even voorbij. Die praten Engels, zei hij. dat zijn Engelsen of Ieren. Daar hebben wij er ook een van, geen probleem.
Tot volgende week, dan reizen we in de nieuwe bolide van Tim af naar de Afsluitdijk. We vertrekken op donderdag want als zijn telefoon in de oplader zit rijdt die elektrische auto niet meer. Hopelijk zijn we maandag weer terug. Op de foto: het logo van DZS, met schaap. Lief he.


19 januari
We waren helemaal klaar voor onze zesde competitiewedstrijd van dit seizoen op deze negentiende januari. Echter we stonden ingepland op veld 2, en dat gras laat zich erg gemakkelijk afkeuren na een klein buitje op donderdag en wat vorst vrijdagnacht. Dus geen wedstrijd. Wedstrijdsecretaris Nils was er woensdag zeker van overtuigd dat het veld er prima bij lag, ander tijdstip of ander veld was niet nodig. We trainden met tien man op een bevroren eerste veld, waar later die middag heren 1 aan een warming-up begon maar ook die wedstrijd werd eruit gehaald. Te gevaarlijk. Ons onderlinge potje was van hoge kwaliteit. Purmersteijn, de tegenstander van heren 1, vroeg waarom wij al zo vroeg aan onze warming up begonnen waren - die dachten dat die gasten wel ouwe koppen hadden maar gezien de voetbalshow op deze ijsvlakte leek het ze toch zeker de nummer vier van de derde klasse A. Veteranen 1 moest wel spelen, tegen koploper SDZ. Ze verloren, jammer. Woensdag komen we wel meer over dat SDZ te weten, als de scouts van Vets 1 verslag doen.


12 jan
VENLO
Dit weekend werkte Wartburgia een zwaar bevochten trainingsweekend af in Venlo. Over de wedstrijd van zaterdag zal uw verslaggever niks naar huis schrijven behalve dat Niek een uur gesport heeft. De ploeg van coach Hans Bergsma sleepte na de nasi de quiz uit het vuur, onder uitstekende leiding van arbitersduo Knigge. Venlo, de nummer elf van de ranglijst was kansloos. Armando Cuvalaij was tijdens de quiz in topvorm. Zijn inloopactie vanaf de linkerflank belandde enigszins fortuinlijk achter de keeper. Toch claimde hij de goal, met de woorden: Was zo bedoeld. Direct na deze intikker had wederom Armando Cuvalaij de mogelijkheid de score verder uit te breiden. David van Paridon meldde zich aan het front. Dit leverde jammer genoeg geen resultaat op. De Venlose tinder is stugger dan de Amsterdamse. Venlo was niet van plan zich zomaar gewonnen te geven. Vanaf de zijlijn en bar werd door de technische staf veel coaching uitgeoefend hun team extra te motiveren. Bjarne werd kort gedekt. Milan was hongerig en bestelde een shoarmarol. Crazy James zong Robbie Williams. Venlo trachtte voor rust de aansluitingstreffer te realiseren. Een aanval in de veertigste minuut belandde... nergens.
Toen begon de avond pas echt. Direct vanaf de aftrap namen de oudjes het initiatief. Er werd boerenmoos met satésaus besteld bij Thuisbezorgd. Paridon kon gevaarlijk voorzetten, vanzelfsprekend zonder resultaat. Venlo bleef met verzorgd glad spel proberen de aansluitingstreffer te maken. De wissel van de avond: Loco voor de Jordaan. Een verdedigende middenvelder voor een aanvaller, jong voor oud. Die weten in Venlo de weg. In Take 5 redden Har en Jan een weerloos hertje van de jagers. Echter Venlo was nog niet klaar. Het was in de zevenentachtigste minuut. De ploeg van coach Hans Bergsma kwam zwaar onder druk te staan. Milan zocht de poort. De paal stond in de weg. In de slotfase wist Venlo toch de 2-2 op jet scorebord te krijgen. Door het gelijke spel is een trainingsweekend volgend jaar zeker nog steeds een optie voor de ploeg van coach Hans Bergsma.
Terugkijkend:
* Kijkplezier: Een dikke voldoende, voor het Venlose uitgaanspubliek;
* Zeer goede leiding van onze oud-selectiespelers;
* Een ploeg die ondanks de dreigende uitdroging bleef gaan;
* Wartburgia in de eerste helft van de nacht doeltreffender dan in de tweede helft.
Coach Hans Bergsma van Wartburgia: 'Vond het terugkijkend een redelijk geslaagde eerste avond. Eerste helft goed gespeeld en dominanter. Tweede helft minder, zeker doordat kort na rust ons pubquizteam met vier man kwam te staan. Dan weet je dat de tegenpartij alles gaat doen er nog iets uit te halen. Dat is die geschiedenisleraren ook gelukt vanavond. Ik houd hier toch ook wel een 'zuur' gevoel van over, vooral aan die rijsttafel.'
Op naar de tweede seizoenshelft en meer!


22 dec
CLASH
Het publiek was de grote winnaar, zaterdag 2x11 december. Drie rijen dik pakten de mensen zich samen om de clash tussen Veteranen 1, aangevuld met een paar zwerfspelers, en underdog Veteranen 3 te aanschouwen. Percentages balbezit: veteranen 1 12%, veteranen 3: 88%
In het eerste halfuur twee kopballen van Tim, die zijn hoofd beter liet spreken dan zijn voeten. Rocky bracht de spanning terug met een bekeken doelpunt. Het publiek ging er maar eens goed voor staan. Dat Veteranen 3 uitliep naar 3-1 maakte niks uit, ook in de tweede helft scoorde Rocky - Man of the Match. Het werd uiteindelijk 6-2 voor Veteranen 3, door een scrimmage en een zeer terechte penalty. André liet zijn handjes wapperen en werd door scheids Ilie weggestuurd na een charge op Harry. Na wat onderhandelen besloten de aanvoerders van beide partijen dat André toch weer mee mocht doen, met het diepe schaamrood op de kaken betrad hij weer de arena. Zo verliep de broederstrijd in vriendschappelijke harmonie. Helemaal aan het einde van het seizoen staat de return op het programma. Omdat de spelersbus van Veteranen 1 op de parkeerplaats werd bekogeld door supporters van een niet nader te duiden club zal die wedstrijd hoogstwaarschijnlijk in Madrid gespeeld worden. We houden u op de hoogte.


12 dec
DE DERBY DER DERBY'S
Zaterdag: de Derby der Derby's. De Old Firm van Drieburg. De klassieker aan de Weespertrekvaart. Normaal wordt zo'n affiche gespeeld op het hoofdveld. Kurkkunstgras leg je aan voor dit soort wedstrijden, maar thuisspelend Veteranen 1 - de topfavoriet bij bookmaker Nils de Graaf - koos voor gras. Nu ben ik ook een boekmaker en hou ik erg van gras. Supersub Rocky van Vets 1 vroeg tijdens het gezellige Wartburgia clubliefdefeest waarom wij het zo leuk vinden zijn voetbalvrienden te kleineren. Daar is totaal geen sprake van. Veteranen 3 is een onervaren team, kan nooit op tegen de 560 jaar veteranenervaring van enkel het middenveld van Veteranen 1. Wij kennen onze plek. Met wat geluk hebben we een paar wedstrijdjes gewonnen, van teams die net allemaal de vrijdag ervoor een feestje hadden. Komende vrijdag hebben wij zelf een belangrijke carnavalszitting. Gelukkig is de Derby der Derby's wat later op de middag. Rocky vroeg ook  nog of Steven de Geus transfervrij is. Sorry Steef maar we hebben je meteen verkocht. Zaakwaarnemer Jur wist er een nieuw tenue uit te slepen. Morgen maken we de voorlopige opstelling van Veteranen 1 bekend.


24 nov
AGB
Een week voor de uitgestelde derby tegen ons eigen vlaggenschip veteranen 35+1 trad derderangs team Veteranen 35+3 aan tegen AGB, wat staat voor Amsterdam Gencler Birligi, en dat betekent: Amsterdamse Eenheid van Jonge Mensen. AGB heeft inmiddels drie veteranenteams. Net als bij Wartburgia slaat de vergrijzing in Ookmeer ook genadeloos toe. Het eerste wat de aanvoerder van AGB zei: ‘Wat een mooie kantine, en zo snel al af!’ Mag ook wel eens vermeld. Onze keeper Niels Pach was al op donderdag ziek. Nu is Kortjakje meestal pas op zondag weer beter, dus regelden we direct een andere ballenvanger. Dat viel niet mee. Zes opties werden geprobeerd, uiteindelijk werd de parel van het Ananasplein gevraagd de handschoenen mee te nemen - die had hij bij de Chinees achter het aquarium gehangen, dan kan hij ze daar oppikken voor hij een lift krijgt. Handig. Net als bij schrijven is de oplossing altijd dichterbij dan je denkt: in eigen gelederen dus. Bovendien is René onze enige keeper met de nul garantie, zeker in zijn tennisbaljack. Harry is wekelijks in de sportschool, gipsplaten sjouwen. Daarom ontpopt hij zich tot coach met donderspeech. Niemand mocht van afstand schieten, behalve Chiel. De ballenvangers waren opgehoogd. De wedstrijd op het kunstgras van veld 3 onder bezielende leiding van Joost verliep rustig. Het werd 10-0 dus Dewa moest ons die tien pinchers die we in de kleedkamer voor iedere goal drinken met trechters naar binnen gieten. Dank daarvoor. Vanuit de kantine zagen we Heren 1 met vier nul winnen. Bij een stand van 2-0 nam oud-trainer van h2 Niek de bal aan op vijfentwintig meter van het doel en riep ik door de kantine: ‘Hij gaat toch niet schieten!’ waarna hij de bal hoog tegen het net jaste. Ook een schrijver zit er soms naast.


17 nov
Een dag voordat de stoomboot over de Weespertrekvaart voer gaf veteranen 35+3 al cadeautjes aan Amstelveen Heemraad. InvalPiet had moeite met de buitenspelval en leverde een dieptepass in: 1-2 achter met rust. Na een ouderwetse donderspeech maakten we er in de tweede helft soepel 3-2 van. Mijn neef van de Wageningse tak is bijna om. Hij wordt officieel lid. Sorry Dewa, dat we niet vlot de kleedkamer uit waren. Douchen gaat supersnel maar ons team heeft als traditie dat we eerst het aantal doelpunten in pinchers wegdrinken in het omkleedhok en dat kan behoorlijk oplopen. Na de wedstrijd dronken we nog een heleboel pinchers en liet Nils zien dat onze Steef niet de enige Voice of Holland is. Drei-und-angelpunkt Marco verrekte een spiertje in het bovenbeen, net als Maup afgelopen training. Middenvelders met dezelfde draaicirkel en kwaal, verdacht. Allemaal ons schoentje zetten nu Sint in het land is. Tigerbalsem en andere spierolie op het lijstje en we gaan vol goede moed december in!


Ofc
Toen we Oostzaan binnenreden werd er een geit in een auto getild. Er moesten ook nog zes mensen bij. Het verzopen land was vervangen door keihard kunstgras. De heren van OFC hadden vorige week met dubbele cijfers ons veteranen vlaggeschip verslagen. Dat zat natuurlijk in onze koppies. Echter, ze hadden de avond ervoor een feestje gehad en precies hun drie beste spelers waren er nu niet. Zul je altijd zien. In de motregen speelden we soepel naar een 1-6 ruststand. Steef moest tot half vier zingen in Bourbon, dat had hem zichtbaar goed gedaan. Tim scoorde drie keer. Jur vlagde zeer vrolijk en gedecideerd en gaat op voor de Happy Flags Award. Belangrijk nieuws was dat we de tweede helft speelden met op zowel links- als rechtsback een van Mersbergen. Mijn neef van de Wageningse tak was er weer bij en ik kon een half uur meedoen. Sinds april 2017 geen competitie gespeeld. Mijn prothese hield het. Het werd 1-7 omdat Tjeerd in de tweede helft zijn kinderen wilde laten zien dat ook hij kan scoren. Op de terugweg dacht ik aan de geit. Zat hij misschien nu in een traditioneel Oostzaans stoofschoteltje of ging hij met elluf van elluf mee als accessoire naar het Zuiden, net als mijn flaconnetje, pruik en sjaal?


3 NOV
Vorige keer was het al bijna november en hadden we twee competitiewedstrijden gespeeld, na afgelopen zaterdag Zaandam te hebben verslagen hebben we welgeteld 1 competitiewedstrijd gespeeld. Hebben ze Hans Kazan aangenomen bij de KNVB? Die wedstrijd tegen een verrassend sterk RCZ heb ik overigens niet gezien, ik zat bij een belangrijke turnwedstrijd van mijn dochter, de zoveelste van het jaar al. Ze werd derde. Verslagen schrijven over wedstrijden die ik niet gezien heb is best mogelijk, toch wilde ik niks schrijven tot ik ontdekte dat bijna alle tegenstanders die Wartburgia 35+3 verslagen heeft zich plots terugtrekken uit de competitie. Eerst de Dijk, nu dus RCZ. Aanstaande zaterdag spelen we opnieuw in de Zaan, bij OFC. De voorspelling ligt dus voor de hand. Een zekerheidje houdt ons op de been: onze vrienden van 35+1 ontmoeten we vlak voor Sinterklaas, dus net te vroeg voor cadeautjes!


BUDAPEST

Het is al bijna november en Vets 35+3 heeft welgeteld twee wedstrijden in de competitie achter de rug. Als het zo door gaat hebben we in mei negen wedstrijden gespeeld, als de KNVB niet te scheutig is met de winterstop. Om toch nog wat te bewegen zo voor de kerst trok een sterke delegatie naar Budapest om een belangrijke vriendschappelijke Europe League wedstrijd bij te schrijven. Vrijdagochtend landden we in Hongarije, we vonden vrijwel direct ons favoriete ontbijttentje aan de overkant van de straat, lieten de wedstrijdsecretaris een contract tekenen want met de man die de veldindeling maakt kunnen we misschien zo af en toe nog het altijd afgekeurde veld 2 ontlopen, dronken we wat bier en maakte René Koster eigenhandig goulash. De broer van Harry bleek iets aan zijn buis van Eustachius te hebben waardoor zijn oren tuteren bij het opstijgen en landen van de Easyjet en ook kan hij niet duiken. Hadden we dat van te voren geweten dan hadden we waarschijnlijk voor een andere keeper gekozen. In Vilnius dronken we bier in een barretje dat Snekutis heet, in Budapest troffen we een gezellig tentje met de naam Kutya. Dat is Hongaars voor hondje, zeiden de locals. Daar geloofden wij natuurlijk niks van, ook in Hongarije laten we ons niks wijsmaken. Het bier was er donker. Het was een topreisje, ook omdat we via Wenen terug reisden waar we een schnitzel aten en waar het vastelaovend was met muziekkorpsen en sjiek verkleedde gezelschappen. De loting voor de volgende ronde heeft nog niet plaatsgevonden. We zitten in de a-groep met teams die allemaal een beschermde status hebben, dus voor de volgende wedstrijd ontlopen we Madrid en Juve. Opties zijn Bukarest, Vilnius, Grenoble, Kopenhagen en Dublin. Hopelijk kunnen we op korte termijn weer eens het veld op voor de competitie, dan gaan we topfit Europa in voor de knockoutfase van de Europaleague.


13-10-2018

EENDRACHT
Het is veel gemakkelijker een wedstrijdverslag te schrijven als je helemaal niet bij die wedstrijd bent. Geen afleiding. Het was de thuiswedstrijd tegen Eendracht, het tweede team dat het wel durft op te nemen tegen Veteranen 35+ 3, het blijft een vreemde rekensom. Nu heet Eendracht eigenlijk Eendracht 82 sc 35+1, dus dan kom je een eindje boven de honderd uit, als je gaat rekenen. Schitterend weer, het rubber glinsterend in de zon, goeie sfeer, prachtig voetbal. Het ene team had meer balbezit. Dat staat vast. Het andere team scoorde ook. Helder. Spektaculaire pot. Uiteindelijk werd het: 5-3. Was even spannend, toch nog ongeslagen dit seizoen. Het is niet moeilijk verslag te doen als Vets 3 de wei in gaat. Personele problemen waren er amper. Steef heeft Teamers ontdekt, Tjeerd zat ook op Texel, maar die heb ik niet gezien. Woensdag gaan we weer ballen, de bekerwedstrijd tegen Fortius. Dat is een uitwedstrijd maar die spelen we op ons kunstgras met een scheidsrechter van Fortius. Veteranenvoetbal is een groot feest van samenwerking, opoffering en eensgezindheid...


22-8-18

DE DIJK
Omdat we voor de eerste competitiewedstrijd van het gloednieuwe veteranenteam zes spelers op het lijstje hadden staan was het management flink wat uurtjes kwijt om her en der wat spelers te lenen. Gelukkig deden we dat op zeer charmante wijze en lenen andere veteranenteam graag hun spelers uit. Dank daarvoor. Drieënveertig invallers werden benaderd. Het was een gezellige reünie in de app want de meeste spelers hebben inmiddels kinderen, een echte baan, een hypotheek, maar vooral ook erg weinig tijd. Uiteindelijk stonden er twaalf spelers op het gras van de Dijk net over de Schellingwoudebrug. René Koster verkleedde zich als Kermit de Kikker en hield de nul, als enige keeper dusver. Katachtige reddingen waren niet nodig. De Dijk kwam amper over de middenlijn. Steven de G speelde met mijn kniebrace. Die gaf steun aan zijn linkerknie maar kon niet voorkomen dat hij zijn Voice of Holland hield. De scheidsrechter rook kansen en gaf hem na een half uur direct rood. We stonden op dat moment met 0-1 voor. Een week spelers zoeken om een elftal op de been te krijgen en er dan achter komen dat we ook met tien man prima mee kunnen, dat geeft rust. Het werd 0-7. Bij de Dijk had een spelers druk op zijn borst. Iets met zijn hart. Dat is ernstiger dan een rotte knie. Een van zijn medespelers vroeg of bij een defilibi... delifribo... devlamido... doremifatido... rator nodig had. Ze praatten allemaal wat onregelmatig. In de kantine dronken we een overwinningsbiertje want zeg nou eerlijk, wat is er nou lekkerder dan een hobby waar je wat bij kan drinken? Onze vrienden van de Dijk moeten de komende wedstrijd tegen onze veteranen 1. Ze zijn nu al een beetje bang. Ik vertelde de fanatieke grens van de Dijk dat wij niet voor niks veteranen 3 zijn. Wij kennen onze plek. Hij pakte meteen zijn telefoon om een paar versterkingen te regelen en voor de zekerheid zou hij een telraam meenemen. Slim.


15-8-18

SRANANG
Heel vreemd iegelijk, een team dat Europees al jaren ongeslagen is maar in de beker nog nooit door de poulefase is gekomen. Speelt toch mee in je achterhoofd. Een puntje tegen onze Surinaamse vrienden van Real Sranang was voldoende om dit jaar wel te overwinteren in de beker, en na een 1-1 tussenstand werd het uiteindelijk een vlotte 5-1 overwinning. De Realisten waren wat ongeduldig, alsof ze al heel lang op een broodje pom stonden te wachten dat steeds maar niet kwam. De jongens van de Wartburg gingen hier zeer professioneel mee om, niet reageren om gemekker en scheidsrechter Rolf keurde resoluut een goal goed ondanks dat hun vlaggenist heftig stond te vlaggen. Frank Hendriks debuteerde in de 35+ en dat ging hem goed af. Hier wordt gevoetbald, zei hij zacht, want zijn vriendjes van de 45+ mochten het niet horen. Dat kampioenselftal heeft inmiddels de tweelingbroer van Leen in de selectie opgenomen, dus Frank kan komende week het overschrijfformulier op zijn gemak invullen. Na afloop van de wedstrijd aan de picknicktafel kwamen de kannen bier en een schaal haring, want Marja was 29 geworden, volgens Harry 28. Haar man Rob zei dat ik het niet in mijn hoofd moest halen weer allerlei onzin over hun te schrijven, zal ik dus ook zeker niet doen. Ik was daar ook te moe voor. Voor zes kinderen was een oppas nodig en zo vlak na een meniscusoperatie leek ik de aangewezen persoon. Dat ging niet eens zo slecht, die van Ufkes zijn al bijna zelfstandig en zij hielden samen met mijn dochter die kleine van me bezig, die ene van Maup was bezig met sokken uittrekken en omkleden en koek eten, die lijkt meer op haar mama, en het rekenwonder van Maup hield de stand bij.


8-8-18

THOM

Op de terugweg van Wartburgia passeerde ik een fietser die steeds controleerde of zijn tas nog onder de bagagedrager zat. De snelbinders zo strak als postelastieken, maar toch steeds die check. Ik dacht aan Thom. Af en toe probeerde hij die week te voelen of ze er nog was, zijn moeder. Maar ze was er niet meer.
Van de wedstrijd tegen de veteranen van Jos, die we met 7-2 wonnen, hoorde ik alleen het eindsignaal, daadkrachtig gefloten door Rolf. Ik kwam aan bij veld 3. Ze hadden gewonnen, maar de jongens keken maar naar mij met de vraag: Hoe was het?
Intens, emotioneel, druk. Zo was de uitvaart van Thom zijn moeder. Een jongen van bijna 25 die afscheid neemt van zijn moeder. Dat wil je eigenlijk niet zien. Daar moet je natuurlijk bij zijn als jouw vriendjes Jos trotseren, als afgevaardigde van Vets 35+ 3. Ik luisterde naar het toespraakje van de jonge stuiterbal. Thom vertelt een sterk verhaal waar zijn ma bij was en dat was allemaal goed, maar ‘zodra we huis waren...’ Dat waren Thom en zijn ma. Liefde en kracht, en die gast soms op zijn flikker geven, zodra ze weer thuis waren.
Ik kon de hand van zijn pa zien in zijn nek. Even elkaar steunen. Ik hoorde dat een speler na een van de wedstijden van h1 van zijn ma te horen kreeg dat hij vreselijk slecht speelde. Zaterdagavond, even bij Thom eten. Inmiddels speelt zijn hele familie bij Wartburgia.
Ik heb de technische afdeling van Wartburgia opdracht gegeven de doelen extra te verzekeren. Wie deze zaterdag de verhalen over Thoms moeder hoorde herkende direct deze lieve rouwdouwer, ook in het verhaal waarin zijn ma als handbalkeepers aan de lat bungelde en het doel naar beneden trok, vlak voor een aanval van de tegenstander. Dat is Ridderbos, altijd een geintje, altijd te veel energie om te dollen terwijl anderen naar adem happen.
Ga aan de lat van het trainingsveld hangen, Thom. We houden van jouw energie, we houden rekening met die energie. De doelen zijn verstevigd. Doe maar. Je hoeft niet te kijken of je tas nog onder de bagagedrager zit, je hoeft alleen aan de lat te gaan hangen en aan je moeder te denken terwijl Bruce Springsteen zingt over de rivier. I come from down in the valley, where mister when you're young...
Hou je goed jongen.


1-8-18
Een mooie optocht gezinsauto’s tufte naar Breukelen voor de allereerste wedstrijd van het nieuwe veteranenteam, 35+3. Dat is samen 38. De knvb had dit nieuwe ensemble ingedeeld in een zware bekerpoule, bij de nummer drie van het vorig jaar, in de eerste klasse. Geen probleem. Met wat aanvullingen van veteranen twee en de 45+ draafden we behoorlijk soepel over het nieuwe hoofdveld dat ingezaaid was met sesamzaad. Voor het verslag hadden we Nico gevraagd, oud verslaggever van de Dames. Die kon niet. Toch wil ik geheel in zijn stijl jullie de cijfers niet onthouden: ‘2-3 winst na een 1-0 achterstand en 1-3 voorsprong. 150 toeschouwers. Reclame voor het voetbal. De Godenzonen zijn terug.’ Peter Meyer blijft dit jaar zijn eigen veteranenteam trouw maar speelde als een jonge God tussen zijn oude teammaatjes. René Koster bestreek de gehele rechterflank en deed meteen een gooi naar de Best Geklede Spelers Award, met zijn nieuwe krokodillenleren schoenen en geruite broek, speciaal aangeschaft voor een buurtfeest in Naarden. André Sprengers moest Barry vervangen als linksback en hield dat twaalf minuten vol, toen smeekte hij om een wissel. Ook geen probleem. Genoeg kapitaal op de bank. Jur Rohde had zijn vaste plek op de bank al ingenomen, voorzitter Brando was meegekomen om zelf te zien wat dit nieuwe team aan voetbal brengen kan en ook Anand schudde zijn knietjes alvast los. Het veld van Breukelen ligt langs het Amsterdam-Rijnkanaal en net als bij Wartburgia schuiven er bootjes langs. Heel rustgevend. Wat vooral bij blijft van deze eerste geslaagde pot voetbal: de blije glimmende koppies van oud-selectiespelers die als kleuters zo blij waren om weer lekker samen te gaan voetballen.